-->

ԲՈԲ ԱՎԱԳՅԱՆ՝ սոցիալիստ կամ քաղաքական մարքսիստ, տեսաբան ու Ամերիկայի հեղափոխական Կոմունիստական կուսակցության նախագահ

    Բոբ Ավագյանը   ծնվել է 1943 թվականին ու մեծացել  միջին դասակարգին պատկանող մի ընտանիքում: Նրա հոր անունն էր «Սպորջիոն» և մորը «Ռութ»: Բաբի տատիկն ու պապիկը արևմտյան Հայաստանից էին, որոնք Օսմանյան պետության կողմից ենթարկվել են ցեղասպանության, իսկ նրա պապիկն ու տատիկը գաղթել են Ամերիկա ու բնակվել են «Ֆրեզնո» քաղաքում, որտեղ էլ իրար հետ ծանոթացել ու ամուսնացել են: Նրանք այդ քաղաքում զբաղվել են հողագործությամբ: Նրանք ունեցել են երեք տղա երեխա, որոնցից մեկը Բաբ Ավագյանի հայրը՝ պրն. Սպորջիոնն էր: Բաբ Ավագյանի մեծ հորեղբայրը մեկ տարի սովորեց «Ստենֆորդ» համալսարանում, սակայն ընտանեկան նյութական վատ վիճակի պատճառով հրաժարվեց ուսումից ու որպես ավտոմեխանիկ մի խանութ բացեց ու սկսեց աշխատել: Նրա փոքր հորեղբայր՝ «Արբի»-ն 1930 թվականների տնտեսական ճգնաժամի հետևանքով չկարողացավ համալսարան գնալ և ստիպված եղավ զբաղվել հողագործությամբ ու խանութների մաքրման աշխատանքով:  

   Բաբ Ավագյանի անհատական ու քաղաքական զարգացումը ուղղակի ազդված է եղել 1960 ական թվականներին Ամերիկայի «Բերկլե» քաղաքում ապրելու ժամանակ, նրա ձեռք բերած փորձառություններից ու զարգացումից: Բերքլե քաղաքը մի միջավայր էր, որտեղ գոյություն ուներ ռադիկալ մտավորականություն և մշակությաին ու քաղաքական հոսանքներ: Այդ քաղաքում հիմնականում բնակվում էին սևամորթներ, որոնք իրենց ազդեցությունն էին թողնում այդ քաղաքի  ընդհանուր հատկությունների վրա: Ավագյանը իր հուշերում նշում է թէ ինչպես նա ազդվեց իր սևամորթ դասընկերներից երաժշտության ու սպորտի միջոցով: Նրանց հետ շփվելով նկատեց տարածված ատելությունը խտրականության ու ռացիզմի հանդեպ  իրենց հասարակության մեջ, որը իր ազդեցությունն էր թողնում նրա սևամորթ ընկերների ու ընդհանրապես սևամորթների վրա: Նա հաճախ իր սևամորթ ընկերների հետ քննարկման նյութ էին դարձնում այն թեման թէ ինչու այս երկրում՝ Ամերիկայում այսքան ուժեղ ռացիզմ պետք է գոյություն ունենա, ինչու այդքան նախապաշարմունք գոյություն ունի այստեղ ու որտեղից է դա գալիս և արդյո՞ք հնարավոր է դա փոխվի և ինչպես կարող է դա փոխվել: «Սրանք հիմնական թեմաներից էին, որ ես անընդհատ լսում էի: Ես այդ խոսակցություններից ավելի շատ էի սովորում քան դասարանում ու դասի ժամանակ» ասում է Ավագյանը:   

  1961 թվականին Ավագյանը ընդունվեց Կալիֆորնիայի Միավորված Բերկլե համալսարան, որտեղ մտադիր էր ձեռք բերել ակադեմիկ ուսում և ֆուտբոլի թիմում խաղալը, որը դժբախտաբար որոշ երկար հիվանդության պատճառով դա նրան չհաջողեց: Ուսման ընթացքում նա պաշտպանում ու մասնակցում էր մտավորականների երկխոսություններին ու անդրադառնում ներկա կարգավիճակին: Նա դարձավ Ազատ խոսքի և ուսանողական բողոքի շարժման ակտիվ մասնակից: Ժամանակի ընթացքում նա խորը կապի մեջ մտավ հակապատերազմական շարժման հետ և պաշտպանեց սևամորթների ու կանանց ազատական պայքարը: Այսպիսով նրա մոտ առաջացան հեղափոխության հակումներ: Նա մտերմիկ և ընկերական  հարաբերություններ ստեղծեց սևամորթների պանտեր կուսակցության ՝ Black Panther Party լիդերների հետ: Նրանց հետ աշխատեց նաև «Ռամպարտ»՝ Ramparts  թերթում: 

   Ավագյանը Կալիֆորնիայում ակտիվ համագործակցում էր «Խաղաղություն և ազատություն» կուսակցության հետ և մաս էր կազմում «Ուսանողները դեմոկրատիկ հասարակության համար»՝ SDS  շարժմանը, ազգային մասշտաբով: Այդ ժամանակահատվածում նա սկսեց շարժվել դեպի զարգացած հեղափոխական ասպարեզ ու հարց առաջացավ թէ ինչ տեսակի հեղափոխություն է անհրաժեշտ երկրում և ինչպիսի ղեկավարություն պետք է իրականացնի դա: 

   1967 թվականին Ավագյանը տեղափոխվեց «Ռիչմոնդ» Կալիֆորնիա, մի քաղաք, որը ամենաբարձր աղքատության մակարդակը ունի Սան Ֆրանցիսկոյի «Բայ» տարածաշրջանում: Այնտեղ նա սկսեց ինտեգրել ու ստեղծել մի բանվորական կոլեկտիվ, որդեգրելով ռադիկալ պրոլետարական քաղաղաքականություն: Նա իր ընկերների հետ սկսեցին ավելի խորն ուսումնասիրել Մարքսիզմը և «Մաու Տեսունգի» գրվածքները և աշխատեցին ուսումնասիրել Ամերիկայում հեղափոխական հեղափոխություն իրականացնելու հարցը: 1968 թվականին Ավագյանը կենտրոնական դեր կատարեց «Բայ» տարածաշրջանի հեղափոխական կոլեկտիվներին ի մի բերելու գործում: Այդպիսով հող պատրաստվեց ստեղծելու Ամերիկայի հեղափոխական կոմունիստական կուսակցության հիմնադրման համար: Նրանց հասկացողությունը կամ կոնցեպտը այն էր, որ տարբեր կազմակերպություններ պետք է հիմք համարեն գաղափարախոսական ու քաղաքական միասնականությունը նոր հեղափոխական կոմունիստական կուսակցություն ստեղծելու գործում: Այս գործընթացը տարբեր հարցերի շուրջ բանավեճեր առաջացրեց, այս հարցերից էին՝ 1-Ինչպիսի հեղափոխություն անհրաժեշտ կլինի ու ինչպես պետք է հասնել դրան, 2-Այդ հեղափոխության համար ինչպիսի ծրագրով պետք է հանդես գալ, 3-Հասարակության ինչպիսի ուժեր կարող են հիմք հանդիսանան նման մի հեղափոխության համար, 4-Ուրիշ ինչպիսի ուժեր կարող են մասնակցել այս հեղափոխությանը և ինչպես են կարող այս բոլորը գումարվեն իրար հետ, 5-Ինչպիսի ղեկավարություն կը պահանջվի և ինչպես, այսինքն ինչպիսի հիմունքների ու մեթոդների հիման վրա, արդյո՞ք դա կլինի կազմակերպված ու գործնական:  

    Նա մտածում է, որ վերջ պետք է տրվի բոլոր անհավասարություններին ու ճնշումներին: Նա մեծ հովանավորություն է ցույց տալիս բոլոր այն ուժերին, որոնք դեմ են ճնշումներ գործադրելուց սևամորթների, լատինականների, կանանց և հասարակության մյուս սեկտորների նկատմամբ: Միևնույն ժամանակ նա խորապես ձգտեց հասկանալ հասարակությունում այն հիմնական էլեմենտներն, որոնք անհավասարության ու ճնշումներ գործադրելու պատճառ են դառնում: Ուսումնասիրությւոնները շարունակելու ու հասարակական հետաքննությունների միջոցով և հաճախ գաղափարական բանավեճերով, Ավագյանը  հասավ այն եզրակացության, որ Մարքսիզմը ինչպես նախկինում զարգացել է Լենինի միջոցով և հասել է իր գագաթնակետին Մաու Տեսունգի միջոցով, համարվում է տեսական այն շրջանակը, որը ավելի շատ գիտականորեն  վերլուծում և հասկանում է աշխարհը և այն միջոցները, որոնցով հնարավոր կլինի այն ռադիկալ ձևով փոխակերպել ազատագրական մի եղանակով:

   Նա իր բազմաթիվ հոդվածներում, որոնք հրատարակվել են «Հեղափական միության տեսական հանդեսում», որը կոչվում էր «Կարմիր թերթիկներ» և այլ հանդեսներում,  սկսեց մոտեցումներ ցուցաբերել բոլոր այն հարցերի հանդեպ, որոնք գոյություն ունեն կոմունիստական շարժման մեջ և զարգացնելով նրանք սկսեց խոսել և խոսում է ներկայիս քաղաքական ու գաղափարական հարցերի շուրջ, որոնք գոյություն ունեն այսօր տարբեր տեսանկյուններից: Նրա գրությունները թարգմանվել են տարբեր լեզուներով:   

   1975 թվականին կազմավորվեց Ամերիկայի կոմունիստական հեղափոխական կուսակցությունը և Ավագյանը ընտրվեց, որպես այդ կուսակցության ղեկավար և կենտկոմի առաջին քարտուղար:

ԱՎԵԼԱՑՆԵԼ ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

ՍՈՑԻԱԼԻԶՄ .AM

 

Հայաստանի Հանրապետություն
ք. Երևան,
(+37410)
E-mail: info@socialism.am

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը socialism.am-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց socialism.am-ին հղման արգելվում է: Գովազդների բովանդակության և մամուլի տեսության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: