Արխիվ Փետրվարի 2019 - ՍՈՑԻԱԼԻԶՄ.am

«Ես ապացուցում եմ ձեզ եւ բոլորին, որ տարիքը խոչընդոտ չէ, եթե դուք ունեք կամք, եւ եթե ձեր կյանքում դրական տեղաշարժ կա», - ասել է Գորաբանը Reuters- ին:

76-ամյա եգիպտացի ​​լողորդուհի՝  Նագվա Յուսեֆ Գորբը  նվաճեց մեդալների գավաթներ:

Նա առաջին անգամ լողավազան մտավ չորս տարեկան հասակում եւ 16 տարեկանում դարձավ իր երկրի չեմպիոն:

Նա ստիպված էր դադարեցնել ներքաղաքական պայքարը 18 տարեկանում, քանի որ այդ ժամանակ Եգիպտոսում մեծահասակ լողորդների համար ոչ մի առաջնություն չկար, բայց նա տասնամյակներ շարունակ շարունակում էր մարզվել:

Մեծահասակների մրցակցությունը վերջապես Եգիպտոսում վերսկսվեց 2005 թվականին, եւ նա 10 տարի անց առաջին անգամ նվաճեց միջազգային հարթակում երկու բրոնզե մեդալ, որը տեղի ունեցավ Ռուսաստանում:

Այժմ Հարավային Կորեայում կայացած առաջնության դասընթացների ժամանակ, նրա մարզիչը՝ Հայսթամ Սաբրին, ասում է,  որ նա 20 տարեկանի սիրտ ունի:

« Նա դեռ ամեն օր գնում է վերապատրաստելու:  Չկա առաջնություն, որ նա չի ցանկանում մասնակցել », - ասաց նա:

 

Հոդվածն ամբողջությամբ՝ https://www.telesurenglish.net/news/Age-is-No-Obstacle-Egyptian-Swimmer-Still-a-Champion-at-76-20190128-0023.html

 

Բաժին՝ Կանայք

Գերմանիա կատարած իր այցի ժամանակ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը Քյոլնում հայհամայնքի հետ հանդիպմանն ասել էր, որ փետրվարի 27-ին պաշտոնական այցով մեկնելու է Իրանի Իսլամական Հանրապետություն: Նկատենք, որ միջազգային պրակտիկայի համաձայն,երկրների ղեկավարների մակարդակում պաշտոնական այցերի մասին ընդհանրապես մեկամիս շուտ հայտարարություն չի կատարվում: Սա կապված է նախապատրաստական աշխատանքներով ու անվտանգության հետ առնչվող մի շարք հարցերով, որի մասին թերեւս կա՛մ անտեղյակ է եղել Ն. Փաշինյանը, կա՛մ հերթական սայթաքումն էր արտաքին քաղաքականության մեջ: Իսկ քաղաքագետ ՍԵՐԳԵՅ ՇԱՔԱՐՅԱՆՑԻ գնահատմամբ` Հայաստանի արտաքին քաղաքական ոլորտը լրիվ անդունդի եզրին է, ինչի վերաբերյալ էլ«Իրավունքը» զրուցեց նրա հետ:

«ՎԱՐՉԱՊԵՏՆ ՈՒՇԱՑԱԾ Է ԳՆՈՒՄ ԻՐԱՆ»

–Պարոն Շաքարյանց, վերջապես, Նիկոլ Փաշինյանըմտադիր է այցելել հարեւան Իրան: Հետաքրքիր է` Ձեր դիտարկումներն այս մասին:

– Չգիտեմ, թե ինչպիսին կլինի իրանական կողմի դիրքորոշումը, բայց կարող ենք ասել, որ ՀՀ վարչապետն ուշացած է գնում Իրան: Իհարկե, ես հասկանում եմ, որինքն ուրախ կլիներ հենց հիմա գնալ, բայց հայտնվել այնտեղ պետք այն ժամանակ, երբ քեզ պաշտոնապես հրավեր են ուղարկում, ոչ թե երբ դու ես ուզում: ՄինչդեռՆիկոլ Փաշինյանը ժամանակ ուներ ավելի շուտ գնալու, 10 անգամ Բրյուսել եւ Մոսկվա գնալու համար ժամանակ ունեցել է, իսկ Իրան գնալու համար` ո՞չ: Ուղղակի թքել էայդ ուղղության վրա, բայց հիմա հասկանում է, որ թքել էլ չի լինի, որովհետեւ վերջերս Իրանիզինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետը եղել է Բաքվում եւ պարտադրել, որ Ադրբեջանը հատուկ պայմանագրեր կնքի, պարտադրանքներ վերցնի իր վրա եւ այլն, իսկ հիմա հերթը Հայաստանիննէ: Նման քայլերով Իրանը վաղուց է զբաղված. առաջինը եղել է հետսադամյան Իրաքի իշխանությունների ժամանակ, երկրորդը` Պակիստանի, երրորդը` Աֆղանստանի, չորրորդը`Ադրբեջանի, հինգերորդը հիմա մենք ենք` Հայաստանը: Իրանը բոլորից երաշխիք է վերցնում, թե`վայ քեզ, եթե քո տարածքից հարձակում լինի մեր տարածք, կամ քո տարածքից սպառնալիքներ հնչեցնեն: Իլհամ Ալիեւը հասկացել է, որ սա կատակ չէ եւ սուս-փուս ստորագրել է: Պաշտոնապես այն կոչվում է ռազմական համագործակցության վերաբերյալ պայմանագիր, իսկ իրականում այնտեղ լրիվ ուրիշ բովանդակությամբ փաստաթուղթ է: Իրանին պետք չէռազմական համագործակցություն, բացի Ռուսաստանի հետ ունեցածից, որովհետեւ ունիինքնաբավ բազա: Հիմա մեր տարածաշրջանի խնդիրը հակաիրանյան պատժամիջոցներն են, ուշուտով հնարավոր է նաեւ կիրառվեն հակառուսական պատժամիջոցներ: Այնպես որ, վաղը Հայաստանը կարող է հայտնվել նոր կարգի պատժամիջոցների տակ: Հիմա որոշ ընկերություններ են ընկել իրանյան պատժամիջոցների տակ, վաղը պաշտպանությաննախարարությունն ու Կենտրոնական բանկը կարող են ընկնել:

«ՏԵՐ-ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ ԺԱՄԱՆԱԿՆԵՐԻՆ ԵՆՔ ՎԵՐԱԴԱՐՁԵԼ»

– Այս դեպքում, ինչպե՞ս պետք է խուսափենք այդ պատժամիջոցներից, եւ ԱՄՆ-Իրան, Եվրամիություն-Ռուսաստան հարաբերությունների արանքում կարողանանք դիմակայել...

– Բազմիցս ասել եմ` պետությունն իր արտաքին քաղաքականության մեջ պետք է ընտրի մեկ աթոռ: Շատկներեք, ձեր հետույքը երկու մասից է կազմված, հնարավոր չէ չորս աթոռի վրա նստել, առնվազն երկուսի վրա պետք էնստեք: Այդպես է ե՛ւ մարդու դեպքում, ե՛ւ պետության, ուրիշ ձեւ չկա: Ավելի լավ է մի աթոռի վրա նստեք, չե՞քկարող, գոնե երկու աթոռի վրա նստեք: Վաղուց պետք էրհասկանալ, որ ամերիկյան աթոռն այս տարածաշրջանում բացառվում է, եվրոպականը` նույնպես: Այս առումով Իրանը ընդհանրապես չի սպառնալու, ոչ էլարտասանելու է այդ մասին, այլ, ուղղակի, ինչպես Պակիստանի դեպքում, վաղը եթե պետք եղավ, կմտնի մեր երկրի տարածք: Սա՞ են ուզում, իսկ միգուցե, իրո՞ք, ուզում են, որը նդհանրապես մեր տարածք օտարները մտնեն, ու դրա համար են աջ ու ձախ մեզ ասում, թեհայը անպայման պետք է անմիջապես սիրահարվի թուրքին: Կարծես, Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ժամանակներն են վերադարձել, եւ այստեղ արդեն այնքան մտածելու տեղիք կա, թե իրանական թելադրողն ո՞վ է, ո՞ր պետությանն է ձեռնտու, որ ամբողջ ախարհը Իրանի դեմ դուրս գա: Բնականաբար, այն ձեռնտու է միայն Իսրայելին, միայն սիոնիստական շրջանակներին` լինիԵվրոպայում, թե` ԱՄՆ-ում:

«Ո՞ՒՄ ԵՎ Ի՞ՆՉ ԾՐԱԳՐԵՐԻ ՇՐՋԱՆԱԿՈՒՄ ԷԳՈՐԾՈՒՄ ՍՈՐՈՍԸ»

– Ի դեպ, պաշտոնական Թեհրանը դեռեւս տարիներ առաջ գործող իշխանությունների դեմ ուղղված քայքայիչ քաղաքականություն իրականացնելու համար տասնյակմիջազգային կազմակերպությունների հետ համագործակցությունն արգելելու  որոշում էր կայացրել: Այդ թվում էր նաեւ Ջորջ Սորոսի «Բաց հասարակության հիմնադրամները»: Իսկ ընդամենը վերջերս Սորոսն անդրադարձել էր Հայաստանին, թե  քաղաքացիական հասարակության հզոր աջակցությունը կենսականորեն անհրաժեշտ է երկրի ժողովրդավարական ներկայի եւ ապագայի համար: Ի՞նչ կասեք այս մասին:

– Ինչու միայն Իրանը, Հունգարիայի դեպքը հիշեք, թե ինչս կանդալային իրավիճակ էր ստեղծվել, որ հունգարացիներն այդ հիմնադրամին դուրս շպրտեցին ու արգելեցին իրենց երկրում: Հունգարիան նրանց վռնդում է,նման կարգի հարց քննարկվում է նաեւ Ռուսաստանում, որ «Բաց հասարակության հիմնադրամների» գործունեությունն արգելվի, բայց Հայաստանում հակառակն է` հիմնադրամի աշխատողների եղբայրներին եւ մյուս բարեկամներին բարձր պաշտոններ են տալիս: Այսինքն` Հայաստանում իրենց հեղափոխությունն էր տեղի ունեցել, ի՞նչ ժողովուրդ-մողովուրդ: Ո՞ւմ եւ ի՞նչ ծրագրերի շրջանակում է այսօր գործում Սորոսի հիմնադրամը, սաշատ լավ հետաքննության առարկա է: Միայն հիշեցնեմ, որ Թրամփն էլ մի անգամ մեղադրեց, որ Սորոսը քիթը խոթում է եւ գունավոր հեղափոխություն  է պատրաստում ԱՄՆ-ում: Այդ մարդկանց պետք էր վաղուց վռնդել այստեղից ու իրենց բարեկամներին նույնպես, որովհետեւ ես չեմ պատկերացնում, որ մեկն աշխատի այդ հիմնադրամում ու իր բարեկամությունը չսնվի նույն աղբյուրից:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Աղբյուրը՝ iravunk.com

Եվրասիական տնտեսական միության և Իրանի միջև ազատ առևտրի համաձայնագրի շնորհիվ Հայաստանի համար ստեղծված բարենպաստ պայմաններն արդյունավետ կերպով կծառայեցվեն առևտրի ծավալների աճի ապահովմանը: Այս մասին «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում նշեց Իրանում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան  Արտաշես Թումանյանը՝ անդրադառնալով հայ-իրանական հարաբերություններին, ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ Իրան ծրագրված այցին:

-Պարոն Թումանյան, արդեն հայտնի է, որ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը փետրվարի վերջին այցելելու է Իրան: Ասացեք խնդրեմ,  հանդիպումների ու հարցերի ի՞նչ օրակարգ է նախատեսված:

-ԻԻՀ նախագահ Հասան Ռոհանիի հրավերով փետրվարի 27-ին ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը կմեկնի Թեհրան: Սա վարչապետ Փաշինյանի առաջին այցն է Իրանի Իսլամական Հանրապետություն: Այժմ քննարկվում են այցի կազմակերպական հարցերը: Հանդիպումների օրակարգն ընդգրկելու է երկկողմ հարցերի լայն շրջանակ: Բանակցությունների ընթացքում կշոշափվեն նաև տարածաշրջանային անվտանգության և բազմակողմ համագործակցության խնդիրները:

-Պարոն դեսպան, այս տարի լրանում է Իրանի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման 28-ամյակը: Ինչպե՞ս կգնահատեք Հայաստան Իրան հարաբերությունների ներկա մակարդակը:

-Իրենց սկզբնավորման օրից մինչ այսօր Հայաստան-Իրան հարաբերությունները եղել են բարեկամական և գործընկերային: Անշուշտ չի կարելի ասել, որ իրացվել են երկու կողմերի բոլոր հնարավորությունները:

-Ի՞նչ ձեռքբերումներ կառանձնացնեք հայ-իրանական դիվանագիտական հարաբերություններում վերջին շրջանում:

Հիմնական ձեռքբերումը կարելի է համարել երկկողմ հարաբերությունների քաղաքական բաղադրիչի բարձր մակարդակը: Կողմերին մշտապես հաջողվել է խուսափել կնճռոտ խնդիրներից: Ինչ վերաբերում է կոնկրետ վերջին շրջանին, կարելի է առանձնացնել իրանական շրջանակներում Հայաստանի մասին բազմաբնույթ տեղեկատվության տարածման, փոխադարձ իրազեկվածության մակարդակի բարձրացման հանգամանքները: Բազմաթիվ իրանական գործարարներ ուղղորդվել են դեպի Հայաստան՝ տեղում քննարկելու տնտեսական գործունեությամբ զբաղվելու հնարավորությունները:

-Իրանը շարունակում է Հայաստանի համար մնալ կարևոր գործընկերներից մեկը, երկու երկրների միջեւ տնտեսական համագործակցության ընդլայնման ի՞նչ հեռանկարներ եք տեսնում:

-Իսկապես Իրանը Հայաստանի կարևոր գործընկեր երկրներից մեկն է և հարաբերությունների զարգացումը բխում է Հայաստանի շահերից: Անշուշտ, Հայաստանը ևս կարևոր տեղ ունի Իրանի արտաքին քաղաքական օրակարգում:

Երկկողմ տնտեսական հարաբերությունների մակարդակը հեռու է բավարար լինելուց, և այս հարցում երկու կողմերն էլ լուրջ անելիքներ ունեն: Հարկ է նշել, որ Հայաստան-Իրան առևտրաշրջանառությունը որպես կանոն չի հատել 300 մլն դոլարի սահմանները (հաշվի առնելով նաև գազ-էլեկտրաէներգիա փոխանակումը), իսկ Հայաստանից Իրան ապրանքների առաքման ծավալները մշտապես եղել են չափազանց փոքր:

Ներկայումս քննարկվում են ԵԱՏՄ-Իրան ազատ առևտրի համաձայնագրի շնորհիվ մեզ համար ստեղծված բարենպաստ պայմանները երկկողմ առևտրի ծավալների աճի ապահովմանը արդյունավետ կերպով ծառայեցնելու հնարավորությունները: Անհրաժեշտ է նշել, որ այստեղ լուրջ խոչընդոտներ են առաջացել ամերիկյան պատժամիջոցների գործադրման հետևանքով, որոնց հաղթահարման համար հարկ կլինի ստեղծել որոշակի մեխանիզմներ: Այս հարցում, անշուշտ, անհրաժեշտ է համապատասխան նախապատրաստական և խորհրդատվական միջոցառումներ իրականացնել և՛ իրանական կողմի, և՛ մյուս գործընկեր երկրների հետ:

 

-Վերջին տարիներին բավական ակտիվություն է նկատվում զբոսաշրջության ոլորտում: Ի՞նչ զարգացման հեռանկարներ եք տեսնում այս ուղղությամբ:

-Մինչ ամերիկյան պատժամիջոցների գործադրումը և Իրանում անբարենպաստ ֆինանսատնտեսական զարգացումները Իրանից Հայաստան մեկնող զբոսաշրջիկների թիվը մշտապես աճում էր: Այժմ Իրանում ստեղծված դժվարությունների պատճառով նշված ցուցանիշը նվազման միտում է դրսևորում: Հասկանալի է, որ ստեղծված նոր պայմաններում հարկ կլինի որոշակի փոփոխություններ մտցնել այս ոլորտի աշխատանքներում, առնվազն հետագա բացասական զարգացումները կանխելու համար:

-Պարոն դեսպան, երկու երկրների հարաբերությունների ամրացման, զարգացման գործում իր կարևոր դերակատարությունն ունի Իրանում հայ համայնքը: Ասացեք խնդրեմ, այսօր Իրանում հայերը հիմնականում ի՞նչ գործունեություն են ծավալում, ո՞ր ոլորտներում են ներկայացված և ի՞նչ օրակարգային հարցեր կան հայ համայնքի հետ կապված:

-Իրանի հայ համայնքը անցել է մեծ ճանապարհ և Իրանի կյանքում ունեցած հսկայական վաստակի համար մեծ հարգանք է վայելում: Համայնքի անդամները ներկայացված են տարբեր ոլորտներում՝ գիտություն, կրթություն, մշակույթ, տնտեսություն և այլն: ԻԻՀ սահմանադրությամբ հայերն ունեն կրոնական փոքրամասնության կարգավիճակ, որը հնարավորություն է ընձեռնում ԻԻՀ մեջլիսում ունենալ երկու պատգամավոր:

Համայնքային կառույցները մշտապես իրականացնում են մեծ աշխատանք կրթության, հայեցի և հայրենասիրական դաստիարակության, ինչպես նաև հայ մշակութային արժեքների պահպանության և հանրայնացման ոլորտներում:

Հարցազրույցը՝ Աննա Գզիրյանի

Հայաստանի Հանրապետության նոր վարչապետ, Թավշյա հեղափոխության առաջնորդ Նիկոլ Փաշինյանը ձգտում է հեղափոխել իր երկրի տնտեսությունը` պահպանելով հավասարակշռություն Ռուսաստանի և Եվրոպայի միջև: «Արմենպրես»-ի փոխանցմամբ, այդ մասին գրում է շվեյցարական RTS ռադիոկայանը, որի լրագրողը Նիկոլ Փաշինյանին հանդիպել է Դավոսի տնտեսական համաժողովում:

«Նիկոլ Փաշինյանը իր նոր` վարչապետի պաշտոնին պատշաճող կոստյումով, մեծ պատվիրակության ուղեկցությամբ, շրջում է Համաշխարհային տնտեսական համաժողովի միջանցքներով: Մի քանի ամիս առաջ այդ նույն մարդը` նախկին լրագրող` զինվորական համազգեստով, գլխարկով և ուսապարկով, ճառով էր դիմում ամբոխին` Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում:

Իր խաղաղ բնույթի համար «Թավշյա հեղափոխություն» անունը ստացած ժողովրդական շարժումը, նրան հասցրեց վարչապետի կարգավիճակի:

Ընդդիմության առաջնորդից` կառավարության ղեկավար, Նիկոլ Փաշինյանը վստահեցնում է RTS-ին, որ ինքը մնացել է նույն մարդը: «Ես ինձ համարում եմ ժողովրդի ծառա: Քանի դեռ ժողովուրդը գոհ է, ես կշարունակեմ առաքելությունս: Հենց ժողովուրդը որոշի ինձ հեռացնել այդ պաշտոնից, ես, ամենայն հավանականությամբ, կվերադառնամ լրագրությանը կամ գրքեր կգրեմ»»,- «Արմենպրես»-ի փոխանցմամբ, Նիկոլ Փաշինյանի խոսքն է մեջբերել RTS-ը: 

Հոդվածում, մասնավորապես, նշված է. 

«Քաղաքական հեղափոխությունից տնտեսական հեղափոխություն» 

Նրա առաքելությունը, ինչպես ինքն է անվանում, ի սկզբանե եղել է «Հայաստանը կոռումպացված համակարգից ազատելը»: Այդ նշաձողին հասնելուց հետո Նիկոլ Փաշինյանն իր երկրի համար պատկերացնում է «տնտեսական հեղափոխություն»:

Ահա հունվարի վերջին Դավոսի համաշխարհային տնտեսական համաժողովին նրա ներկայության հիմնավորումը, ինչպես նաեւ Շվեյցարիայում, որտեղ նա հանդիպեց շվեյցարացի եւ սփյուռքահայ գործարարների հետ:

Բայց ամեն ինչ միայն կառավարությունից չէ կախված, նախազգուշացնում է վարչապետը: Ինչպես եւ քաղաքական հեղափոխության դեպքում, Նիկոլ Փաշինյանը հույս է դնում իր ժողովրդի մասնակցության վրա: «Քաղաքացիները գիտեն, որ խաղալու հստակ դեր ունեն: Միակ տարբերությունն այժմ այն է, որ կարիք կա ներդրումներ ներգրավելու»: 

Հավասարակշռություն Ռուսաստանի եւ Եվրոպայի միջեւ 

Բայց նախկին խորհրդային Հայաստանի համար` տեղակայված Արեւելքի ու Արեւմուտքի միջեւ, ինչպե՞ս զարգացնել քաղաքական եւ տնտեսական կապերը Եվրոպայի հետ` առանց վիրավորելու կարեւոր դաշնակից Ռուսաստանին: Թվում է հավասարակշռության հարց է:

«Մենք անդամ ենք Եվրասիական տնտեսական միության, որ շատ կարեւոր շուկա է մեր երկրի համար: Սակայն Հայաստանն ունի համաձայնագրեր նաեւ ԵՄ-ի հետ, եւ դա անհամատեղելի չէ:

Մեր կապերը Ռուսաստանի հետ կարեւոր են տնտեսական եւ անվտանգության տեսանկյունից, բայց մեր հարաբերությունը ԵՄ-ի հետ մեզ հնարավորություն է տալիս բարեփոխել մեր քաղաքական, իրավական համակարգը եւ զարգացնել մեր հասարակությունը, այն դարձնել ավելի մրցունակ»:

Այնուամենայնիվ, Հայաստանի վարչապետը պետք է զգույշ լինի` չխաթարելու հավասարակշռությունը: Օրինակ` հարց չկա ՆԱՏՕ-ին միանալու:

 

«Մենք չենք նախատեսում միանալ այդ կազմակերպությանը: Մենք արդեն համագործակցում ենք ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրների հետ, մասնավորապես խաղաղապահ առաքելությունների համար Կոսովոյում, Աֆղանստանում, շուտով` Լիբանանում: Այս համագործակցությունները կշարունակվեն եւ ավելի կզարգանան, որովհետեւ մենք գիտենք խաղաղության իսկական արժեքը»:

 

Հունվարի 17-ին, այս օրը մենք հիշում ենք աֆրիկյան քաղաքական առաջնորդ՝ Պատրիս Լումումբայի մահվան 57-րդ տարելիցը: Նա Կոնգոյի Հանրապետության առաջին վարչապետն էր : Նրա սպանությունը պայքարի խորհրդանիշ է, որը կատարվել է Աֆրիկան եվրոպական ազդեցությունից ազատելու համար:

Բաժին՝ Աշխարհում

Միացյալ Նահանգների նախագահ Թրամփի վարչակազմի ամենաազդեցիկ գործիչներից մեկը՝ երկրի Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար Ջոն Բոլթոնը, Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հետ հեռախոսազրույցից հետո հիմա էլ զանգահարել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևին։ Այս մասին Բոլթոնը գրել է իր թվիթերյան միկրոբլոգում՝ նշելով, որ ինքն ու Ադրբեջանի նախագահը քննարկել են ընդհանուր հետաքրքրություն ներկայացնող մի շարք հարցեր՝ ներառյալ համագործակցությունը էներգետիկայի և անվտանգության ոլորտներում։

Ալիևի հետ խոսեց Արցախի մասին, Փաշինյանի հետ՝ ոչ

Առաջին փաստը, որ աչք է զարնում այս հեռախոսազրույցին վերաբերող հաղորդագրության մեջ, այն է, որ Թրամփի խորհրդականը Ալիևի հետ խոսել է նաև Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի մասին։ Բոլթոնը Ալիևի հետ զրույցում հայտնել է Միացյալ Նահանգների աջակցությունը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության խաղաղ կարգավորմանը։

Մինչդեռ, հունվարի 23-ին Հայաստանի վարչապետի հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում, ըստ երկու կողմերի տրամադրած տեղեկությունների, ղարաբաղյան հարցը չի շոշափվել։ Փաշինյանը հատուկ շեշտել էր, որ Բոլթոնի հետ զրույցի ընթացքում Արցախի հարցին անդրադարձ չի եղել։

Վտանգավոր ենթատեքստեր

Թվում է, թե այստեղ որևէ արտառոց բան չկա, և Ալիևի ու Թրամփի խորհրդականի զրույցի մասին հաղորդագրությունը սովորական, հերթապահ մի նորություն է, ավելին՝ պետք է նաև ողջունել ամերիկյան կողմի նախաձեռնողականությունն ու ակտիվությունը՝ ուղղված ղարաբաղյան հիմնախնդրի խաղաղ հանգուցալուծմանը։ Թերևս, այս եզրակացությունը ճիշտ կլիներ, եթե ավելի լավ չիմանայինք Թրամփի վարչակազմի արտաքին քաղաքական մոտեցումները, և Բոլթոնի այս ակտիվությունը մեր տարածաշրջանում և, մասնավորապես, Լեռնային Ղարաբաղի հարցի շուրջ, որը մեկնարկեց նախորդ տարվա հոկտեմբերին Ռուսաստան և Հարավային Կովկասի երկրներ կատարած իր այցով ու արված հայտարարություններով, չունենար շատ լուրջ ենթատեքստեր։ Խնդիրն այն է, որ Բոլթոնն ու իր թիմակիցները, որոնք իրենց դաշնակիցների հետ լայնածավալ արշավ են սկսել Իրանի դեմ՝ մեր հարևան պետությանը մեկուսացնելու և նրա «ապակայունացնող ազդեցությունը» տարածաշրջանում չեզոքացնելու նպատակով, ըստ փորձագիտական գնահատականների՝ ղարաբաղյան հարցի լուծումը դիտարկում են որպես Իրանի մեկուսացման հավելյալ միջոց։

Հենց սրանով էր պայմանավորված Փաշինյանին ուղղված նրա այն կոչը, որ վարչապետ վերընտրվելուց հետո հարկավոր է «վճռական քայլեր» ձեռնարկել հիմնախնդրի կարգավորման ուղղությամբ։ Բոլթոնը մեր տարածաշրջան էր եկել հարավկովկասյան երեք երկրների կառավարությունների հետ հակաիրանական պատժամիջոցները քննարկելու և այս երկրների աջակցությունը կամ լոյալությունը Թրամփի հակաիրանական արշավին ստանալու նպատակով։ Հայաստանը, բնականաբար, չէր կարող համաձայնություն տալ նման ծրագրի՝ հաշվի առնելով հայ-իրանական հարաբերությունների և Իրանի հետ սահմանի կենսական նշանակությունը մեր երկրի համար։ Իսկ Ադրբեջանի պարագան փոքր-ինչ ուրիշ է։ Բաքվի վարչակարգը ռազմավարական հարաբերություններ ունի ԱՄՆ-ի ու Իսրայելի հետ և նախկինում էլ ներգրավված է եղել հակաիրանական նախաձեռնություններում՝ իր տարածքը տրամադրելով այս երկրներին որպես հենակետ Իրանի դեմ տարատեսակ գործողությունների համար։ Իսկ Ադրբեջանի նախագահի հետ «արդյունավետ» հանդիպումից հետո Բոլթոնը հայտարարեց, որ Ալիևի հետ հանդիպման ժամանակ վարվել են «ինտենսիվ բանակցություններ, այդ թվում՝ Իրանի խնդրով», որոնց ընթացքում քննարկվել են «Իրանին զսպելու քայլեր»։ Հայ իրանագետները սրանից եզրակացրեցին, որ Միացյալ Նահանգներին ըստ էության հաջողվել է ստանալ Բաքվի վարչակարգի գրեթե լիակատար աջակցությունն Իրանի դեմ ձեռնարկվելիք գործողություններին։ Եվ հիմա, երբ այս գործիչը Ադրբեջանի ղեկավարի հետ քննարկում է Լեռնային Ղարաբաղի հարցը, իսկ Հայաստանի ղեկավարի հետ՝ ոչ, սա, իհարկե, լուրջ անհանգստությունների ու ենթադրությունների տեղիք է տալիս։

«Արցախյան հիմնախնդրի կարգավորումը հայ-իրանական հարաբերություններին հակադրելու որևէ փորձ պիտի խեղդվի խանձարուրում»

Թեմայի շուրջ «Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ԵՊՀ իրանագիտության ամբիոնի վարիչ, իրանագետ Վարդան Ոսկանյանը։

– Պարոն Ոսկանյան, Դուք այսպիսի ենթատեքստեր, տողատակեր տեսնո՞ւմ եք՝ կապված Բոլթոնի ու Ալիևի հեռախոսազրույցի հետ։ Թրամփի խորհրդականը քննարկում է Ադրբեջանի նախագահի հետ Լեռնային Ղարաբաղի հարցը այն պատճառով, որ Ադրբեջանն աջակցում է Վաշինգտոնին Իրանի հարցում, իսկ Հայաստանը՝ ո՞չ։

– Ընդհանուր առմամբ պետք է նշել, որ պարոն Բոլթոնը թե՛ Միացյալ Նահանգներում և թե՛ աշխարհում հայտնի է որպես հակաիրանականության ալիքի հիմնական ջատագովներից մեկը, և այս համատեքստում ակնհայտ է, որ Ադրբեջանի նախագահի հետ հեռախոսազրույցը գոնե մի զգալի առումով նվիրված է եղել հենց Իրանի խնդրին։ Բոլթոնն իր թվիթերյան գրառման մեջ նշել էր, որ քննարկվել տարածաշրջանային, անվտանգության խնդիրներ, ու կարծում եմ, որ սրա տակ նկատի ունեն հենց Իրանի հարցը։

Ինչ վերաբերում է Արցախի հիմնախնդրի «լուծման» հեռանկարին (նկատի ունեմ հենց պարոն Բոլթոնի միջամտությամբ և որոշ դեպքերում խորհրդատվությամբ հավանաբար իրականացվող գործընթացը), ապա ակնհայտ է, որ նպատակը մեկն է՝ Հարավային Կովկասում ունենալ այնպիսի իրավիճակ, որտեղ կողմերը ոչ միայն սեփական շահերից ելնելով չեն ընդլայնի իրենց հարաբերությունները Իրանի հետ, այլև կկարողանան միանալ հակաիրանական գործողություններին, որոնք ծրագրել և իրականացնում է Միացյալ Նահանգները։ Այս համատեքստում գովելի է, որ Հայաստանը որևէ կերպ նման գործընթացի մասնակից չէ։

Ինչ վերաբերում է Ադրբեջանի պարագային՝ վերջերս, ինչպես գիտեք, տեղի ունեցավ Իրանի զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի այցելությունը Ադրբեջան, և ընդհանուր առմամբ, Ադրբեջանն էլ կարծեք թե փորձում է դրական մթնոլորտ պահպանել Իրանի հետ հարաբերություններում, այնուամենայնիվ, չնայած տեսանելի դաշտում Իրանի հանդեպ որոշակի ռևերանսներին կամ հաճոյախոսություններին՝ ակնհայտ է, որ Բաքվի բռնապետական վարչակարգն իր էությամբ հակաիրանական է։ Դրա ամենավերջին ապացույցներից մեկը Բաքվի բռնապետի քարոզչամեքենայի թողարկած կայքն է, որտեղ անգլիացի կասկածելի հեղինակի՝ նույնքան կասկածելի գրքի տվյալների հիման վրա խոսվում է Արցախի հետ Իրանի իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի հարաբերությունների մասին, և նույնիսկ որպես լուսաբանող նյութ տպագրվում է այնպիսի մարդու լուսանկար, ինչպիսին Իրանում գրեթե հերոսացված, նշանավոր Ղասեմ Սոլեյմանին է՝ մերձավորարևելյան գործընթացներում կարևորագույն դերակատարություն ունեցող իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի, ըստ էության, ամենաճանաչելի դեմքերից մեկը։ Սա կողմնակի ցուցիչ է առ այն, որ չնայած արտաքուստ երևացող մասով Ադրբեջանը փորձում է հարաբերությունների դրական ֆոն ապահովել Իրանի հետ, բայց իրականում Ալիևի բռնապետական վարչակարգի էությունը հակաիրականության մակարդակում որևէ փոփոխություն չի կրել։

Մի կարևոր հանգամանք էլ կուզենայի շեշտադրել։ Մենք պետք է միշտ նկատի ունենանք, որ Ադրբեջանում հակաիրանականությունը «մրցում է» հակահայկականության հետ։ Թե՛ այս պետության վարած քաղաքականությունը, թե՛ գործադրած ջանքերը միտված են մի բանի՝ հնարավորինս թուլացնելու Իրանը թե՛ որպես տարածաշրջանային պետություն, թե՛ հնարավորության դեպքում խարխլելու Իրանի պետականության հիմքերը ներսից՝ թյուրքականության հիման վրա զանազան գաղափարներ ներմուծելով Իրան, խրախուսելով Իրանի միջէթնիկական պառակտումները, աջակցելով Իրանում անջատողական որոշ խմբավորումների։ Այդ խմբավորումները, անշուշտ, այս պահի դրությամբ ունեն լուսանցքային բնույթ, բայց նաև որոշակի լոբբիստական գործունեություն են իրականացնում՝ իրենց դրոշը դարձնելով հակահայկականությունը ու այդ դրոշի ներքո ծավալելով նաև ոչ պակաս հակաիրանական քաղաքականություն։

– Հենց այս համատեքստում է հարցը մեզ համար հետաքրքրական, որովհետև շատ փորձագետների կարծիքով՝ Թրամփի վարչակազմը դիտում է ղարաբաղյան հիմնախնդրի կարգավորումը որպես Իրանը մեկուսացնելու միջոց, և Բոլթոնը Երևանում շատ հստակ հասկացնել տվեց, որ եթե Իրանի դեմ գործողություններին միանալու անհնարինությունը պատճառաբանում եք այն հանգամանքով, որ Իրանը Հայաստանի երկկողմ շրջափակման պայմաններում դեպի արտաքին աշխարհ տանող ընդամենը երկու պատուհաններից մեկն է, և Իրանի հետ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն Հայաստանի համար, ապա այդ դեպքում Փաշինյանը կարող է օգտագործել իր «ուժեղ մանդատը» և «վճռական քայլեր» ձեռնարկել՝ լուծելու խնդիրը Ադրբեջանի հետ։ Այդ դեպքում կբացվեն թե՛ հայ-ադրբեջանական և թե՛ հայ-թուրքական սահմանները, և Իրանի ու Վրաստանի հետ սահմաններն այլևս այդպիսի կարևորություն չեն ունենա։ Իսկ թե կոնկրետ ի՞նչ «վճռական քայլեր» են ամերիկացիներն ակնկալում Հայաստանից ղարաբաղյան հարցում, Բոլթոնի այցի նախօրեին բաց տեքստով ասաց Հայաստանում ԱՄՆ-ի արդեն նախկին դեսպան Ռ Միլսը՝ նշելով, որ ԼՂ «հակամարտության ցանկացած կարգավորում պահանջելու է գրավյալ տարածքների որոշակի մասի վերադարձ»։ Այս պայմաններում Արցախի շուրջ որոշակի բևեռացման հնարավորություն, վտանգ տեսնո՞ւմ եք։ Նկատի ունեմ՝ հնարավո՞ր է, որ Միացյալ Նահանգները Արցախի հարցում սկսի ակնհայտորեն աջակցել Ադրբեջանին, իսկ Ռուսաստանը, ԱՄՆ-ի հետ առճակատման տրամաբանությունից ելնելով, պաշտպանի հայկական կողմին։

– Գոնե հայտարարությունների մակարդակում Միացյալ Նահանգների և հատկապես Թրամփի վարչակարգի կողմից՝ մեր շահերի տեսանկյունից վտանգավոր ու կասկածելի ակտիվություն առնվազն նկատվում է, բայց պետք է նկատի առնել մի կարևոր հանգամանք՝ Արցախի հիմնախնդիրը, որպես այդպիսին, Հայաստանի և հայության անվտանգության հիմնախնդիրն է։ Այս հիմնախնդիրը մեզ համար ունի կենսական նշանակություն բոլոր ոլորտներում։ Այլ խոսքերով՝ Արցախի ճակատագիրը որոշելու, վճռելու է ամբողջ հայության և Հայաստանի ճակատագիրը։ Հետևաբար, նման խնդիրների առնչությամբ, կարծում եմ, մեր պետությունը պետք է առաջնորդվի բացառապես սեփական շահերով։ Այդ շահերի ուղեծրում է նաև Իրանի հետ բարեկամական հարաբերությունների պահպանումը։ Հետևաբար, որևէ փորձ՝ Արցախի հիմնախնդրի կարգավորումը հակադրելու Հայաստան-Իրան հարաբերություններին կամ ընդհակառակը՝ հայ-իրանական հարաբերությունները հակադրելու Արցախի հիմնախնդրի կարգավորման գործընթացին, պետք է խեղդվի խանձարուրում, որովհետև մեզ համար Արցախի հիմնախնդիրը գոյության, լինելու և չլինելու հարց է։ Ուստի այս հարցում որևէ անտրամաբանական զիջում կամ ինչպես շատ հաճախ ասում են՝ «հողերի հանձնում» պարզապես չի կարող տեղի ունենալ։ Ես համոզված եմ, որ հայաստանյան հասարակությունը (նկատի ունեմ նաև արցախահայությանը, որովհետև Արցախը նույնպես Հայաստան է) պարզապես չի կարող թույլ տալ նման զարգացում։

– Հավանաբար գիտեք, որ Արցախի հարցի շուրջ ենթադրյալ «դավադրության» վերաբերյալ կասկածները, վարկածները վերջին շրջանում շատ տարածված են, և այս խորապատկերին որոշ տեղեկություններ են ստացվում այն մասին, որ լայնածավալ ապատեղեկատվության ու շահարկումների պատճառով Իրանում էլ անհանգստացած են, թե ղարաբաղյան կարգավորման պրոցեսը կարող է անցանկալի սցենարով զարգանալ։ Ձեր գնահատմամբ՝ Իրանում ինչպե՞ս են ընկալում այս իրադարձությունները ղարաբաղյան բանակցությունների գործընթացում և դրա շուրջ։

– Կարծում եմ, որ նախ՝ Հայաստանում չի գտնվի որևէ խելամիտ քաղաքական գործիչ կամ ղեկավար, որը մեր շահերին հակասող քայլեր կձեռնարկի Արցախի հարցում։ Հայաստանում մենք չունենք թշնամիներ և դավաճաններ։ Դա պետք է ինքներս մեզ համար արձանագրենք որպես հասարակություն, որը հատկապես արտաքին մարտահրավերների պայմաններում պետք է հանդես գա միասնական և համախումբ դիրքերով՝ պատրաստ լինելու տանել նույնիսկ ամենածանր փորձությունները միասնականությամբ։ Ինչ վերաբերում է իրանական դիրքորոշումներին, ապա հայ-իրանական հարաբերություններում նկատված դադարը, որը պայմանավորված էր Հայաստանում ներքաղաքական զարգացումներով, և նաև տարածաշրջանում ստեղծված բավական դինամիկ իրավիճակը, կարծում եմ, պահանջում են լրացուցիչ բացատրական աշխատանք երկու կողմերի համար էլ։ Այս համատեքստում բարձր մակարդակի հանդիպումը Հայաստանի և Իրանի միջև անհրաժեշտություն է, և որքան արագ մենք նման հանդիպում կազմակերպենք և պարզաբանենք կողմերի դիրքորոշումները մեկը մյուսի համար՝ վերացնելով բոլոր հարցերը, որոնք, բնականաբար, պետք է ծագած լինեն թե՛ մեր կողմում և թե՛ իրանական կողմում, այնքան օգուտ է երկու պետություններին։ Հայ-իրանական հարաբերությունները որքան կարևոր են Հայաստանի համար, նույնքան կարևոր են Իրանի համար։

Իսկ Իրանի դիրքորոշումների առնչությամբ կուզենայի շեշտել, որ Արցախի հիմնախնդրի համատեքստում որևէ փոփոխություն չի նկատվում, և զանազան հայտարարություններ, որ պարբերաբար արվում են նաև ադրբեջանական կողմից՝ որոշ դեպքերում ապատեղեկատվության մակարդակով, միտված են խաթարելու հայ-իրանական հարաբերությունները։ Դրանք պարզունակ հնարքներ են, և կարծում եմ՝ մենք չպետք է կուլ տանք այդ պարզունակ խայծերը, որոնց անհամաչափ պատասխանը կլինի հայ-իրանական հարաբերությունների հնարավորին խորացումը և բարձրացումը բոլորովին նոր մակարդակի։

– Նույնիսկ այն դեպքում, երբ ասում են, թե Իրանը պաշտպանում է «Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությո՞ւնը»։

– Ես կարծում եմ, որ մենք այստեղ պետք է հստակ սահման անցկացնենք։ Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը որևէ դեպքում չի ենթադրում Արցախի ներկայություն այդ ամբողջականության շրջանակներում։ Մենք էլ կողմնակից ենք Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությանը, որովհետև Արցախն այդ ամբողջականության մաս երբևիցե չի եղել։ Եթե ավելի ճշգրիտ բնորոշենք Հայաստանի դիրքորոշումները (կամ ցանկալի կլինի, որ մենք այդպիսի ճշգրտում մտցնենք)՝ մենք պետք է կողմնակից լինենք Ադրբեջանի՝ որպես դաշնային պետության վերաձևակերպմանը՝ առանց Արցախի, որովհետև, ինչպես գիտեք, Ադրբեջանի տարածքում բնակվում են մի շարք տեղաբնիկ ժողովուրդներ, որոնք այս պետության կազմում հայտնվել են անկախ իրենց կամքից։ Ադրբեջանը վերջերս կրկին ակտիվացրել է Լեռնային Ղարաբաղի հայերին «լայն ինքնավարություն» կամ «բարձր մակարդակի ինքնակառավարման իրավունք» տալու թեզը, որը կրկին շատ պարզունակ խայծ է Արցախի համար։ Եթե Բաքվի բռնապետական վարչակարգն ուզում է տրամադրել նման ինքնավարություն, ապա կարող է դա անել Ադրբեջանում ապրող տեղաբնիկ ժողովուրդների, մասնավորապես՝ թալիշների և լեզգիների համար։ Կարծում եմ՝ դա լուրջ քայլ կլինի նաև Հայաստանին համոզելու, որ այս պետությունն իրոք նպատակաուղղված կերպով գնում է խաղաղության, այլ ոչ թե խաղաղության պատրանք է ստեղծում թե՛ իր հասարակության ներսում, թե՛ միջազգային խաղացողների շրջանում։

– Իսկ Իրանում բնակվող, բավական մեծաթիվ թյուրքալեզու բնակչության գործոնը որքանո՞վ է ազդում Թեհրանի դիրքորոշումների վրա։ Որոշ փորձագետների գնահատմամբ՝ Իրանը նույն Ղարաբաղի հարցում գնալով թեքվում է դեպի Ադրբեջան։ Համամի՞տ եք նման գնահատականների հետ։

– Իրանը բազմաշերտ պետություն է և ունի քաղաքական վերնախավի բազմաշերտ կառույց։ Իհարկե, մեր կողմից կոպտագույն սխալ կլինի ձեռքերը ծալած նստել և հուսալ, որ իրանական դիրքորոշումները միշտ մնալու են այնպիսի շահավետ դիրքերում, ինչպիսին դիցուք այսօր են։ Բնականաբար, ցանկացած երկրի ներսում գործում են զանազան լոբբիստական խմբեր, զանազան շահեր, բայց, փառք Աստծո, առայժմ Իրանում քաղաքական վերնախավը, բարձրագույն ղեկավարությունը հստակորեն հասկանում են բոլոր այն վտանգները, որոնք բխում են Ադրբեջանից։ Այստեղ խնդիրը ոչ այնքան «հայամետ» լինելն է, որքան սեփական պետության շահի գիտակցումը։ Իսկ այդ շահը ենթադրում է Հարավային Կովկասում ունենալ հնարավորին թույլ Ադրբեջան։ Լավագույն դեպքում իրանական շահը ենթադրում է Ադրբեջանում ունենալ իրանամետ վարչակարգ՝ շիայական հեղափոխության իրականացման միջոցով։

Աղբյուր՝ https://www.1in.am/2502415.html

Բաժին՝ Աշխարհում

Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը փետրվարի 27-ին մեկնելու է Իրան:

Քյոլնում հայ համայնքի հետ հանդիպմանը այս մասին հայտնեց ինքը՝ Փաշինյանը:

 

Աղբյուր՝ www.azatutyun.am

 

Բաժին՝ Հայաստանում

Ֆեյսբուքյան էջում կարդում եմ հոգեխախտ տիգրան խզմալյանի հերթական ճամարտակումը <<Ռուսական սապոգ>>-ների, օկուպանտի  վերաբերյալ: Ուզում եմ հիշեցնել այդ իդեան կորցրած բնության սխալ տիգրանիկին, որ ամերիկացիները Հայաստանում կազմակերպել են երեք բիոլաբորատորիաներ, որն արգելված է ԱՄՆ-ում: Հայաստանն այսօր փաստացի նստած է պայթյունավտանգ ռումբի վրա (այդ մասին բազմիցս հիշեցնում են Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարությունից) :
Եթե այդքան համարձակ ազգայնական ես, գոնե մի անգամ էլ բողոքի ակցիա կազմակերպի ԱՄՆ-ի դեսպանատան առջև: Թե այդ լաբորատորիաների գործունեության արդյունքում առանց այդ էլ տկարամիտ ուղեղդ լվացվել և լցվել է ամերիկյան աղբով, իսկ գրպաններդ էլ սորոսյան փողերով…
Սորոսի փողերը լափող, այ սուտլիկ ազգայնամոլ, ախր դու շատ լավ գիտես, որ ամերիկացիները քո հայրենի հողի վրա այնպիսի մի ցցի վրա կնստեցնեն, որ քո աշխարհ գալու իմաստն ու նպատակն էլ կմոռանաս: Նրանք ռուսների նման չեն, որ քո հիմարությունները մեծահոգաբար անտեսեն և ուշադրություն չդարձնեն: Հասկացիր հայի տխմար տեսակ,  սեմիտական հիբրիդ և մի փորձիր խաղալ ռուսական արջի մարմնի այն մասի հետ, որը խանգարում է վատ պարողներին, ուղեղիդ տրամաբանական կենտրոնը աշխատեցրու և իմացիր, որ հակառակ պարագայում կստանաս ռուսական արջի թաթի մի թեթև շոյանք, և ուշքի կգաս քո <<եվրոպական>> կուսակցության բրյուսելյան հիվանդանոցներից մեկում, սեռափոխված կարգավիճակում, մահճակալիդ մոտ էլ կտեսնես տկարամիտ Ռուբինյանին, մոլորակի <<ամենախելացի>> հայրիկյանին, կոնչիտաբուծարանի երևանյան մասնաճյուղի գլխավոր մասնագետ ստեփան սաֆարյանին և էլի մի քանի սորոսյան տաշտամանից օգտվող և քաղաքական աղբանոցում հայտնված մի շարք սուտլիկ ազգայնամոլների, որոնք ճակատագրական, հիվանդագին մանրեների դեր են կատարում ձեզ մշտապես ձեռք մեկնող հզոր ժողովրդի մարմնի վրա:
“Մարտնչող” հայրենասեր և “Երևան” կինոստուդիայի առաջին թալանչի, չես էլ ընկալում, որ թալանը և գողությունը վաղեմության ժամկետ չունեն, ու մի գեղեցիկ օր պատասխան պիտի պահանջեն քեզանից և կհայտնվես անվտանգության ծառայության նկուղում:
Հայերը չեն ունեցել պետություն, բայց փոխարենը ունեցել են պետության թալանչի ղեկավարներ` պետություն ունենալուց հետո իհարկե:
Մեր պետության առաջին ղեկավար Ս. Վրացյանը հեռանալիս թալանեց գանձապետարանը, խորհրդային տարիներին կոմունիստների ստեղծած հարյուր միլիարդից ազգային արժեքները թալանեցին ԼՏՊ-ն ու իրեն հաջորդող երկու նախագահները` իրենց շրջապատում աճեցնելով ներքին թշնամիներին և արևմուտքին ծառայող լրտեսիկներին:
Այսօր դժվար է գիտական ճշմարտությունը պաշտպանել տգիտությունից, ժանգոտած արևմուտքի գաղափարներից նստվածքային տիղմով շաղախված խզմալյաններից, շիրինյաններից և այլ արևմուտքի ծառաներից: Տիգրանիկ, դու փաստորեն Ռուս և Հայ ժողովուրդների դարավոր բարեկամության ինքնության դեմ ներքին պատերազմ ես հրահրում, այ խղճուկ խեղկատակ, թշվառ գավառական, երբ նայում եմ քո “փառավոր” դնչին, մտածում եմ, բնության դժբախտ բացառության քո այդ կարգավիճակով գուցե մտածում ես, թե դու ես զարդարում մեր դարը և քեզ համարելով հայոց պետականության ողնաշարը ջարդող ճարտարապետը, չփորձես մտնել այդ քաղաքական դաշտը, քո տեղը քաղաքական աղբանոցն է, որտեղ բանականություն չի պահանջվում:
Առանց խղճի խայթի, աճուրդի եք հանել դարերով հայկական խաչքարերի վրա լերդացած հայոց պետականության վերականգնման համար զոհվածների արյունը: Մեր դարավոր հարևան, թշնամի թուրքիան այսօր ներխուժել է Սիրիա, հաշվի չառնելով ամերիկյան բացահայտ սպառնալիքը, իսկ մարդկային ցեղի զարդարանք խզմալյաններն ու սեֆիլյանները Գյումրիից ռուսական ռազմաբազան հանելու պահանջ են ներկայացնում: Այսքանից հետո զարմանում եմ, թե ինչո՞ւ է դարն այդքան վիթխարի, իսկ դուք այդքան մանր ու ճղճիմ…


Գեղամ Գալստյան
Հայ կոմունիստ

 

Էջ 2, 2-ից

ՍՈՑԻԱԼԻԶՄ .AM

 

Հայաստանի Հանրապետություն
ք. Երևան,
(+37410)
E-mail: info@socialism.am

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը socialism.am-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց socialism.am-ին հղման արգելվում է: Գովազդների բովանդակության և մամուլի տեսության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: