Նեոլիբերալիզմը ի սկզբանե մի տեսակ խաբեբայություն է

13 Հոկտեմբերի 2019

Վերջերս լույս է տեսել Ջորջ Մոիոյի գիրքը «Ավերակներից դուրս գալը: Նոր քաղաքականություն ճգնաժամային ժամանակների համար» անվան տակ: Նա իր գրքում բացատրություններ է ներկայացնում նեոլիբարալիզմի տեսության առաջացման մասին: Նա ասում է, այն պատկերացումը, որ մարդը իր բնույթով մրցակցային ու ինդիվիդուալիստ է, այնքան էլ վնասակար պատկերացում չէ, այլ հակասում է հոգեբանության, ներվաբանության ու էվուլացիոն կենսաբանության ձեռք բերումների հետ: Նա ասում է մարդիկ իր նման տեսակ սիրողներ են, սակայն մենք կարիք ունենք մի նոր կարեկցության պատմության և ընդհանուր զարգացմանը, որպեսզի հաղթահարենք նեոլիբերալիզմի պատմության պրոպագանդային:
1947 թվականին Ֆրեդրիխ Հայքը և ուրիշները միասին ստեղծեցին «Մոնտ Փերլին» նեոլիբերալական միությունը, նեոլիբերալները ունենալով հարուստ մի քանի հովանավորողներ` ստեղծեցին համաշխարհային մի ցանց: Մտավոր կենտրոններ ստեղծեցին ու համալսարանների ֆակուլտետներին դրամական հովանավորություններով գրավեցին դեպի իրենց, գլխավոր խմբագիրներին ու լրագրողներին հրավիրեցին իրենց նիստերին ու իրենց հաջողվեց որպես խորհրդատուներ մարդ ներկայացնել քաղաքական հիմնական նախարարություններում: Նրանք գիտեին, որ մինչև այն ժամանակ, որ Կինեզյան սոցիալ դեմոկրատները ընդունվել են լայն մասշտաբով կուսակցությունների ու քաղաքական խավերի կողմից, նրանք ոչ մի չանս չունեն անմիջական հաջողությունների հասնելու: 30 տարվա ընթացքում ստեղծեցին իրենց ցանցերը, մեկնաբանությունները ավելի լավացրին ու անընդհատ ավելի շատ մարդ ներգրավեցին իրենց օղակներում: Գիտեին, որ երբ տնտեսական ու քաղաքական ճգնաժամերը վրա հասնեն, իրենք պատրաստ են լինելու դրանց դիմագրավելու համար: Ինչպես Ֆրիդմանն է ասում՝ «Երբ ժամանակը հասավ, որ պետք է փոխվեք... ձեր տրամադրության տակ է լինելու պատրաստի ալտերնատիվ»: Սակայն ամենակարևոր մի բան ունեին, որ դիմացինը չուներ՝ նոր պատմություն: Յուրաքանչյուր սերնդի համար քաղաքական պատմությունները պետք է ժամանակակից լինեն ու փոխարինվեն, այն պատճառով, որ նրանց քաղաքականությունը առօրյա վիճակից դուրս է գալիս, կոռուպացվում կամ հարձակումների հետևանքով թուլանում է:
Նեոլիբերալիզմը իր բնույթով մի տեսակ խաբեբայություն է, որը միայն իր շահերն է հետապնդում, մի տեսակ զարդարված ու բարդ տեսություն է, որը հարուստները իրենց շահագործման արարքը արդարացնում են դրանով և իրենց ազատում են դեմոկրատիայի սահմանափակումներից՝ հարկայինից, հսկողությունից, աշխատողների համար հարմար աշխատավարձ և հարմար պայմաններ ստեղծումից, կենդանի էակների կարևորելուց և բոլոր այն հարգալից վերաբերմունքից, որը անհրաժեշտ է ունենալ միմյանց հանդեպ:

ԱՎԵԼԱՑՆԵԼ ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

ՍՈՑԻԱԼԻԶՄ .AM

 

Հայաստանի Հանրապետություն
ք. Երևան,
(+37410)
E-mail: info@socialism.am

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը socialism.am-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց socialism.am-ին հղման արգելվում է: Գովազդների բովանդակության և մամուլի տեսության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: