Չարիքի եւ բարիքի միջեւ զոհուածներուն

20 Յուլիսին Ուրֆայի Սուրուչ գաւառին մէջ տեղի ունեցած կոտորածը անգամ մը եւս կ՚ապացուցէ, թէ վայրագ թակարդներու լուծը դեռ շատ պիտի ցաւցնէ մեր սիրտերը։ Պիտի ցաւեցնէ՝ քանի որ ՏԱԻՇ-ի անդամակցելու ցանկութիւն ունեցողներու թիւը շատ աւելի բարձր է ԵՓԿ/ԵՓԺ-ի զօրակցութեան փութացողներէն։ Առայժմ արիւնարբու ոճիրները աւելի մեծ ձգողութիւն ունին, քան Ռոժավայի յեղափոխութիւնը։ Քանդելը աւելի ձեռնտու է, քան շինելը։ Նոյնիսկ չափազանցութիւն ըրած չենք ըլլար, եթէ ըսենք՝ ոմանց համար մահն աւելի հրապուրիչ է, քան կեանքը։ Ուրեմն՝ հակադրութիւնը յստակօրէն չարի ու բարիի միջեւ է։ Սպանողը չարը կը ներկայացնէ, զոհուածը բարին։ Սուրուչ աւանի մէջ մահացող 32 երիտասարդները աւերուած Քոպանին վերակերտելու, քաղաքը պատած պատերազմի փոշին սրբելու համար մէկտեղուած…
«Ազգ» հասկացողության զարգացումն ու ձևավորումը սկսվել է 18-րդ դարի վերջին՝ 1770 թ. մոդեռնացման ժամանակահատվածում: Մոդեռնացման հեղափոխությունը հայտնի է երեք հատկանիշներով՝ 1. «Ազգային իշխանություն» (nation state) քաղաքական մակարդակով․ 2. «Քաղաքական ուժի տեղափոխում և փոփոխություն»՝ դեմոկրատական ուժերի ձևավորմամբ․ 3. «Ազգ»-ի առաջացումը՝ որպես հիմք հասարակական նոր փոփոխությունների կայունացման, մշակութային ու քաղաքական տեսանկյունից: Նացիոնալիզմը իր պահպանման համար կարիք ունի «պատմական հիշողության» կամ ընդհանուր պատմության ստեղծման, որն իրականանում է անցյալի որոշ տարրերի միջոցով, օրինակ՝ «ազգային երկիր» կամ ավելի վաղ հիշողության մեջ՝ «պապենական երկիր», որը մշտապես զուգորդվում է պապենական առասպելներով, որոնք դառնում են հարմար զենք այդ գաղափարախոսությունը տարածողների ձեռքում: Ընդհանուր լեզուն և դրա ստանդարտացումը անհրաժեշտություն է…

Անդրանիկ. Ծանոթ և անծանոթ հերոսապետը

Կան հավերժական թեմաներ, որոնք ընդհանուր են բոլոր ժողովուրդների համար. կարոտ, սեր, բնություն, հայրենիք… Սակայն, սրանցից բացի, յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի իր հավերժական թեմաները: Հույնը միշտ գրել և գրում է Աքիլլեսի և Ալեքսանդր Մակեդոնացու մասին, իտալացին՝ Գարիբալդիի, ռուսը՝ Կուտուզովի և Սուվորովի, ֆրանսիացին՝ Ժաննա դ’Արկի և այլն: Մեզ՝ հայերիս համար այդպիսի մի հավերժական թեմա է Անդրանիկը: Մեր իրականության մեջ թերևս ոչ մեկի և ոչ մի բանի մասին այդքան չի գրվել ու խոսվել, որքան նրա: Անդրանիկի թիկնապահ-քարտուղար Վահան Թոթովենցը այս առիթով նկատել է. <<Մեր գրականության մեջ միայն մեկ բան Անդրանիկի համահավասար երգված է, այդ բանը արյունն է>>[1]: Այս տողերը Թոթովենցը գրել է շուրջ հարյուր…
Էջ 14, 14-ից

ՍՈՑԻԱԼԻԶՄ .AM

 

Հայաստանի Հանրապետություն
ք. Երևան,
(+37410)
E-mail: info@socialism.am

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը socialism.am-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց socialism.am-ին հղման արգելվում է: Գովազդների բովանդակության և մամուլի տեսության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: