Հողն է պահելու մեզ, թե մենք՝ հողին

Դեռ էն թվերին, նույնիսկ հազարավոր տարիներ առաջ հայերը գնում էին դուրս: Ասում էին՝ դրսում լավ է, բայց մինչև վերջ էլ ոչ ոքի համար էդ լավի բնույթն ու էությունը միանշանակ չդարձավ, քանի որ դրսի վերաբերյալ բողոքներն ու դժգոհություններն ավելի զարհուրելի էին ու գարշելի, քան ներսի մասին երբևէ հնարավոր էր լսել: Հայտնի բան է նաև, որ զարգացած երկրներում ավելի լայն հեռանկարներ են լինում: Բնականաբար, յուրաքանչյուր ոք առաջին հերթին իր ու իր ընտանիքի մասին է մտածում, հետո նոր հանրության ու հանրային շահի, ըստ այդմ՝ խնդիրների սրացման դեպքում շատերը թողնում են երկիրն ու հեռանում: Կասեն՝ հայ հասարակությունը անհատների հասարակություն է, հայերն անհատապես են զարգանում,…
Գաղափարի մեխանիկան Սկզբում ի հայտ են գալիս գաղափարները: Հետո դրանք սկսում են ընկալվել, գիտակցվել և ընդունվել՝ ելնելով արդեն ձևավորված դիրքորոշումներից: Գաղափարներն ընդունողները կազմում են խումբ: Այդ խումբը չի համընկնում ամբողջի հետ: Եթե համընկնում է, ապա գաղափարը կամ ակնհայտ տափակաբանություն է, կամ էլ հանրահայտ իրողություն: Հնարավոր է աշխատել (վերլուծել, գնահատել, որոշում կայացնել) միայն այն գաղափարների հետ, որոնք բավարարում են առնվազն երկու պայմանի՝ Հստակ հայտնի է այն խումբը, որն ընդունում է գաղափարը, Այն չափելի է: Ընդ որում, չափելի ասելով մենք նկատի ունենք ոչ թե գաղափարի ռացիոնալության աստիճանը, այլ տվյալ խմբի կողմից դրա ընդունման, հասկանալիության, գիտակցվածության, նվիրվածության չափելիությունը: Մարդկությանը հայտնի ամենանշանակալից գաղափարը՝ Քրիստոսի…

Նեոլիբերալիզմն ընդդեմ ժողովրդի

Նեոլիբերալիզմը լիբերալիստական տնտեսական մոդելներից մեկն է, հիմնականում եվրոպական բնույթի է և համարվում է արդիական, քանի որ հիմնված է ժամանակակից մարդու մտքի նորագույն արգասիքների վրա: Նեոլիբերալիզմը 1970-ական թվականներին սկսեց զարգանալ, իսկ բարձրակետին հասավ 1999-2008 թթ․: Ի տարբերություն լիբերալիզմի, նեոլիբերալիզմը մարդուն ոչ թե իրավունքի սուբյեկտ է համարում, այլ շահի օբյեկտ: Բոլոր շահերը միաձուլվում են միայն տնտեսական շահի հետ: Հենց այս պարզ թվացող վերափոխումը իրավունքից շահի, հիմք է տալիս եվրոպացի քննադատներին դատապարտելու նեոլիբերալիզմի ոչ ժողովրդավարական գաղափարախոսությունը: Մարդկային հասարակության խնդիրը նեոլիբերալիզմի հետ միայն այն չէ, որ տարբեր միջոցներով (օրենքներով, սեփականաշնորհումներով, շուկաների ազատականացումներով) օրըստօրե վատացնում է ժողովուրդների կենսամակարդակը, այլև հիմնական խնդիրը նեոլիբերալիզմի հետ դրա հարձակումներն…
Ռուս-թուրքական հարաբերությունները շարունակում են լարված մնալ: Ավելին, այդ հարաբերությունները լարվածության նոր լիցքեր են ստանում: Թուրքիան հիմա զարտուղի ճանապարհներ է փնտրում Ռուսաստանի դեմ առճակատման համար: Այս առումով Թուրքիան ունի երեք ընտրություն` Ուկրաինայի միջոցով և այդտեղ բնակվող թաթարների ձեռքով, Սիրիայի ընդդիմադիրների միջոցով և Արցախի ուղղությամբ` Ադրբեջանի ձեռքով: Ներկա պահին թուրք պաշտոնյաների պաշտոնական այցելությունները հուշում են, որ դեռևս ճակատը ճշգրտված չէ և դեռևս չկա որոշում, թե Ռուսաստանի դեմ, որ կողմից պետք է դուրս գան: Փետրվարի 15-ին Թուրքիայի վարչապետ Դավութօղլուն այցելեց Ուկրաինա և մի շարք հանդիպումներ ունեցավ: Այս այցելությունից հետո ակտիվացան այդ երկրում բնակվող թաթարները և, ըստ որոշ տեղեկությունների, թաթարները ակտիվորեն սկսել են ընդունվել…

Մեր խնդիրն է զգուշավոր լինել, բայց ոչ՝ չեզոք

Արդեն մի քանի օր է, որոշ շրջանակներում Կարսի պայմանագրի մասին են հիշել և խոսում են, թե ՌԴ նախագահը չի պատրաստվում վերակնքել այն: Սակայն մի փոքրիկ ճշգրտում. այնքան Կարսի պայմանագրի մասին չէ խոսքը, որքան Մոսկվայի պայմանագրի, որը կնքվել է 1921թ. մարտի 16-ին Բոլշևիկյան Ռուսաստանի և Քեմալական Թուրքիայի միջև՝ առանց Հայաստանի մասնակցության՝ Հայաստանի շահերը ոտնահարելով: Այդ պայմանագրի կետերից մեկը նախատեսում էր Ռուսաստանի կողմից համանման պայմանագիր պարտադրել նաև Անդրկովկասի 3 հանրապետություններին, որը տեղի ունեցավ արդեն Կարսում, 1921թ. հոկտեմբերի կեսերին: Խոսքը Մոսկվայի պայմանագրի մասին է, որովհետև Ռուսաստանը չի կարող չեղյալ հայտարարել Կարսի պայմանագիրը, քանի որ ինքը չի կնքել այդ պայմանագիրը: Ինքը կնքել է այդ…
(սկզբնավորման պահից մինչև մեր օրերը) Նվիրված է Թուրքմենչայի պայմանագրի 187-ամյակին Այս հոդվածի խնդիրն է համառոտ ներկայացնել հայ-ռուսական հարաբերությունների զարգացման ամբողջ պատմությունը։ Ես փորձել եմ կանգ առնել ամենակարևոր և վճռորոշ փաստերի վրա, որոնք կօգնեն ամբողջական պատկերը ստեղծելու։ Կարելի է ասել, որ մինչև 20-րդ դարը հայոց պատմության մեջ Ռուսաստանի դերը միակողմանիորեն ընկալվում է դրականորեն, սակայն դրանից հետո տեղի են ունենում այնպիսի իրադարձություններ, որոնց ընթացքում մենք՝ հայես կորցրինք մեր պատմական տարածքի հսկայական հատվածը։ Որոշ կեղծ պատմաբաններ և քաղաքացիներ, ովքեր արևմտյան ազատական գաղափարների համակիրներ են, փորձում են այդ ամենում մեղադրել հենց Ռուսաստանին։ Կարծում եմ, այդ իրադարձությունների նկարագրությունը պետք է տրվի առավելագույն անաչառությամբ, իսկ հետևությունները…
Սոյն շաբաթավերջին միօրեայ այցելութիւնով ճամբորդեցի Պէլկիոյ մայրաքաղաք Պրուսէլ։ Հրաւիրուած էի այս քաղաքէն հաղորդումներ սփռող «Մէտ-Նուչէ» հեռուստակայանի կողմէ, Հրանդ Տինքի մասին պատրաստուած հաղորդումի մը մասնակցելու։ «Շաբթուայ Օրակարգը» խորագրեալ հեղինակային հաղորդումի վարիչը, լրագրող Ֆիւսուն Էրտողան կ՚ուզէր Տինքի օրինակին մեկնելով Թուրքիոյ մամուլին դերակատարութիւնը տեսնել քաղաքական ոճիրներու շրջագծով։ Աշխարհի երեսին 40 միլիոն համարուած քիւրտերը չունին ՄԱԿ-ի ցանկին մէջ տեղ գտած անկախ պետութիւն։ Հետեւաբար չունին պետական հեռուստակայան։ Տարբեր երկիրներէ հաղորդումներ կատարող եւ արբանեակի դրութեամբ այդ հաղորդումները համայն աշխարհին սփռող քրտական հեռուստակայաններու թիւը կը հասնի 20-ի։ Թուրքիոյ քիւրտերուն եւ թրքախօս քիւրտ սփիւռքին ուղղեալ հաղորդումներ կատարող «Մէտ-Նուչէ» մաս կը կազմէ մէտիայի խմբակի մը, ուր կը գործեն քրտերէն…

Հայաստանը մեծ երկիր է

Ճիշտ ինքնագնահատումը, սեփական տեղն ու դերը համաշխարհային թատերաբեմում, աշխարհի համար կշիռը և նշանակությունն ընկալելը չափազանց կարևոր է յուրաքանչյուր ժողովրդի և պետության հաջողության համար: Իհարկե, գերագնահատումը վտանգավոր է։ Օրինակ, Հայաստանին դեռ ԽՍՀՄ-ից մնացել են բաներ, որոնք ավելի շատ իրենց մեջ կայսրության քան հանրապետության բովանդակություն ու կշիռ են պահպանում, սակայն մենք դրանք ընկալում ենք իբրև մեր երկրի անբաժանելի մասը, չցանկանալով ազատվել դրանցից։ Կամ մինչև այսօր հիանում ենք մեր նախնիների ստեղծած ֆանտաստիկ մշակույթով, այդ ճանապարհին «մոռանալով», որ այսօրվա աշխարհում մրցունակ լինելու համար, հնարավոր չէ անվերջ նախնիների ստեղծած ռեսուրսը օգտագործել, չստեղծելով նոր արժեքներ։ Սակայն, ոչ պակաս մտահոգիչ է, եթե չասեմ վտանգավոր, հակառակ մտայնությունը։ Շատ…

Ինչպես ստեղծվեց «Իսլամական պետությունը»

Տարբեր պատմություններ են հորինում Դաեշի առաջացման մասին, սակայն վերլուծաբանների մեծ մասն այն կապում է Իրաքի պատերազմի հետ: Դաեշն «Ալ Քաիդայի» հետնորդն է Իրաքում: Դրա արմատները պետք է փնտրել Սաուդիան Արաբիայի թագավորությունում: Մ․Նահանգների երկու երկնաքերները խոցած 19 ահաբեկիչներից 15-ը Սաուդիան Արաբիայի քաղաքացիներ էին: Սկսենք նախապատմությունից։ Բեն Լադենը Սաուդիան Արաբիայի հարուստ և ազդեցիկ ընտանիքից էր։ Նա դեռ երեխա էր, երբ ԽՍՀՄ-ը զորքերը մտցրեց Աֆղանստան։ Արդեն պատանի հասակից սկսեց մասնակցել խորհրդային բանակի դեմ մղվող ազատագրական պայքարին, անդամագրվեց նորաստեղծ «Ալ Քաիդա» կազմակերպությանը, որին հովանավորում էին Սաուդիան Արաբիայի իշխանության, ԱՄՆ-ի գաղտնի կազմակերպության՝ CIA և Պակիստանի գաղտնի կազմակերպության ներկայացուցիչները: 1990 թ․ ԱՄՆ հարձակվեց Իրաքի վրա։ Սաուդիան…
Որոշ լիբերալներ կարծում են, թե կապիտալիստական զարգացած երկրներում նեոլիբերալիստական իշխանություններն ունակ են որոշակի ճգնաժամեր հաղթահարելու, և օրինակ են բերում 2008 թվականի ճգնաժամը։ Գիտենք, որ ճգնաժամերին իշխանությունը միջամտում է և ֆինանսավորում, որպեսզի տնտեսության փլուզման դեմն առնի, մինչդեռ, ըստ լիբերալիզմի հիմունքների, պետությունը չպետք է միջամտի լիբերալ կապիտալիստների գործերին: Սակայն իշխանությունն իր գոյատևման մասին է մտահոգվում: Այսպիսով «ֆինանսավորումը» (Finantialization) լիբերալների վերջին զենքն է՝ պահպանելու շահագործող կապիտալիստական համակարգը: Այդ մասին լավ տեղեկություն ունենալու համար, հարկ համարեցինք անդրադառնալ Մ․Նահանգներում հրատարակվող «Monthly Review» ամսագրի նախկին խմբագիր Ջոն Բելամի Ֆոսթերի տեսակետներին: Ֆոսթերը երկար տարիներ Մ․Նահանգներում հայտնի «Monthly Review» ամսագրի խմբագիրն է եղել, բազմաթիվ հոդվածներ է գրել: Նրա…
Գերմանացի գրող և հրատարակիչ Վոլֆգանգ Բիթները 2014 թվականի հոկտեմբեր ամսին Ուկրաինայի դեպքերի առիթով մի գիրք է հրատարակել՝ «Եվրոպայի գրավումը Ամերիկայի կողմից» վերնագրով: Որոշ ժամանակ անց հեղինակը ևս 45 էջ ավելացնելով՝ վերջերս այդ գիրքը վերահրատարակել է, այն մեծ հաջողություն է ունեցել: Գրքում լավ ներկայացված են վարագույրի հետևում Ուկրաինայի դեպքերի զարգացումները, տհաճ հետևանքները և արևմտյան դաշինքների հարձակողական քաղաքականությունն ու տնտեսական պատժամիջոցները: Հեղինակն անդրադառնում է Ռուսաստանի և Արևմտյան Եվրոպայի նկատմամբ ՆԱՏՕ-ի և Ամերիկայի ռազմավարությանը: Անդրադարձ կա նաև Ուկրաինայի 2014 թվականի փետրվարյան հեղաշրջումից հետո երկրի անկայուն և տատանվող իրավիճակին: Նա մեջբերումներ է կատարում հայտնի քաղաքագետների ու գիտնականների ասույթներից, նաև Բարաք Օբամայի, Վլադիմիր Պուտինի, Ջոն…
Էջ 3, 5-ից

ՍՈՑԻԱԼԻԶՄ .AM

 

Հայաստանի Հանրապետություն
ք. Երևան,
(+37410)
E-mail: info@socialism.am

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը socialism.am-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց socialism.am-ին հղման արգելվում է: Գովազդների բովանդակության և մամուլի տեսության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: